Toen we maandagochtend uit het raam keken, zagen we dat het was beginnen sneeuwen! Een uitroepteken, want dit is zeer speciaal hier in Perpignan (en dit keer waren het niet van die miezerige vlokjes die je amper ziet en ze bleven liggen).
Typisch uiteraard, want Katleen en Stijn namen normaal vandaag het vliegtuig naar België… wat niet gelukt is aangezien het weer evolueerde naar een sneeuwstorm. Dit had als gevolg dat de bussen niet meer reden, de luchthavens gesloten waren en de treinen afgeschaft werden.
Een dag langer in Perpignan! (Voor mij was dit zo slecht nog niet want door de sneeuwstorm had ik in de namiddag vrijaf gekregen en nu dat Katleen en Stijn toch bleven, was dit nog wel leuk. Door de 30 à 40 cm hoge sneeuw naar huis wandelen was anders nog wel leuk (wat nog leuker geweest had zonder de bagage).
De volgende dag hebben ze dan maar een tweede poging ondernomen om thuis te geraken… wat ook niet gelukt is, al was het gestopt met sneeuwen. In Perpignan stopt het openbaar vervoer nogal snel en lang. Het spijtige is dat ze het grootste deel van de dag in het station hebben doorgebracht, want enige duidelijke informatie krijg je hier niet, laat staan in een andere taal dan in het Frans.
Dus woensdagochtend terug naar het station, op hoop van zegen… en ja, om 14u10 zaten ze dan eindelijk op die befaamde trein naar Brussel! Ik zal ze missen 
.
